Her çocuk bir ümmettir. Bir Filistinli çocuğun ölümü, sadece bir can kaybı değildir; kaybolan bir ezan, yarım kalmış bir dua, doğmamış bir yiğittir. Her kurşun, ümmetin bağrına saplanmış bir ihanettir. Onların doğmamış tebessümleri, okunmamış duaları, kurulmamış yuvalarıyla birlikte toprağa gömülmesi, insanlık adına bir kıyamet alametidir.

Peki biz ne yapıyoruz? Oturduğumuz yerden tweet atıyor, birkaç duygusal video izleyip gözyaşı döküyor ve sonra McDonald’s’ın kapısında kuyruk oluyoruz! Bu mu insanlık? Bu mu ümmet bilinci?

Coca-Cola içerken, Gazze’de susuz kalan çocukları unutuyoruz. Starbucks’ta kahve yudumlarken, bir annenin çocuğunun cansız bedenini kucağında taşımasını görmezden geliyoruz. McDonald’s’ta hamburger ısırırken, İsrail tanklarının paletleri altında ezilen Filistinli yetimlerin çığlıkları kulağımızı tırmalamıyor.

“Zalimlere en küçük bir meyil göstermeyin, yoksa ateş size de dokunur!” (Hud Suresi, 113)

Bu ayet, bugün boykota kulak tıkayan, hâlâ işgalciyi zengin eden, hâlâ zevk ve konfor peşinde koşan her kalbe saplanması gereken bir hançerdir. İsrail’in ekonomisini ayakta tutan eller, Filistinli çocukların mezarlarına taş koymaktadır.

Senin cebindeki para, düşmanın mermisine dönüşüyorsa, sen de onun suç ortağısın. Coca-Cola’yla serinleyen, Starbucks’ta huzur bulan bir Müslüman; şehit kanıyla sulanmış toprakta dans eden bir gafildir. Bil ki bugün susan, yarın Allah’a ne cevap verecek?

Filistin sadece bir coğrafya değil, ümmetin namusudur. Kudüs, sadece taş duvarlar değil; Allah Resulü’nün miraca yükseldiği mübarek topraktır! O topraklara düşen her çocuk, bizim imanımızın testidir. Bugün o testi kaybediyoruz.

Ey Müslüman! Hâlâ mı susacaksın? Hâlâ mı alışveriş yapacaksın? Hâlâ mı “benim katkım ne olacak ki” diyeceksin?

Bugün kötülüğün en büyük şekli, zulme ekonomik destektir. Ve en büyük iyilik, o desteği kesmektir. Bu senin silahın! Bomba değil, kurşun değil… Cüzdanındır! Tercihindir! Allah için içme Coca-Cola’yı! Allah için yeme McDonald’s’ı! Allah için çıkar o İsrail destekçisi uygulamaları telefonundan! Çünkü her bir harcaman, ya şehadetin şahitliğine, ya da hainliğin utancına yazılacak!

Unutma.. 

Sen bu satırları okurken belki de şu an, Gazze’de bir anne “Ya Rab, bu ümmet nerede?” diye gözyaşı döküyor. 

Oysa dünya durmalıydı. Bir çocuk daha öldüğünde sen hâlâ kahkaha atabiliyorsan, bil ki kalbin kararmıştır.

Artık yeter! 

Haykır... 

Herkes bir cephe açmalı: Boykotla, duayla, infakla, sokakta, meydanda, minberde! Çünkü bir çocuk ölüyorsa, hepimiz suçluyuz!

Filistin bizim imtihanımızdır. O çocuklar bizim çocuklarımızdır. Direnen her çocuk, ümmetin şerefidir. Ve unutma, Allah’ın orduları yalnızca tankla değil, sabırla, dua ile ve yiğitçe bir duruşla gelir.

“Yaşasın çocuklar, kahrolsun zalimler!”